Żyjemy w czasach wiecznego pośpiechu i gonitwy – i właściwie nie wiadomo do końca, za czym konkretnie. W każdym bądź razie sens ogólny sprowadza się do tego, że nie umiemy niczego dobrze rozplanować i wypośrodkować spraw pilnych, ważnych i mniej ważnych.
W ten sposób doprowadzamy swój organizm do istnej ruiny. Nie ma bata – jeśli swój żołądek potraktujesz jak kubeł na odpadki, to z pewnością prędko Ci się „odwdzięczy”.
No, i trzeba pamiętać, że nie warto z nim nadmiernie walczyć – to on ma w tej bitwie znaczną przewagę. Bo najwyżej dostaniesz wrzodów, chorób jelit czy ciało Ci rozepchnie wzdłuż i wszerz na wszystkie strony świata – Ty będziesz cierpieć.
Organizm mamy wszyscy zaprogramowany jednakowo: aby przeżyć, należy oczywiście oddychać, wydalać różne szkodliwe „pozostałości”, rozmnażać się, no ale przede wszystkim przyjmować pokarm. Oddychania czy trzymania moczu nikt nie musiał nas zbytnio uczyć – przyszliśmy na świat i od razu potrafiliśmy „obsłużyć się” tymi mechanizmami.
Tak – odżywiać się to też nie żadna filozofia, mogłoby się wydawać. A jednak. Można być w kwiecie wieku i wykonywać tę jakże prostą z pozoru czynność zupełnie niepoprawnie i nierozważnie. Ale tego, jak dobierać odpowiednio składniki, aby było dobrze, można się absolutnie nauczyć.
Ważne, by wszystkie czynności z tym związane stały się naszym nawykiem i weszły nam w krew.
Marta Akuszewska
